Lang geleden dat ik nog eens een verslagje mocht maken over een triatlon. In Sint-Niklaas startte ik ooit, net zoals velen van de club denk ik, een 10-tal jaar geleden.
Nostalgie noemen ze dat.
Zaterdagavond leek het me nog een goed idee om nog eens deel te nemen. Trainingskms zwemmen: 1x mee open water gezwommen in juni. Trainingskms fietsen: sinds 2 weken met de fiets heen en weer naar het werk, in totaal 6 x 60 km gereden. Lopen, ga maar enkele jaren terug.
En toch kriebelde het nog op zondagochtend zodat ik met mijn materiaal naar de start trok, voor mezelf de druk gelegd dat elke WTT’er die voor me was getrakteerd zou worden. Dan moest ik tenminste mijn best doen om niet iedereen te trakteren
Wetsuit: 4 grote gaten, dus met enkele extra verluchtingsgaten gezwommen. Naar het schijnt viel het nogal mee en was ik bij de eersten uit het water, samen met raket Ruben.
Het fietsen heb ik dan op eigen tempo gedaan, net op of onder de verzuringsgrens. Je leert na de jaren wel je lichaam kennen. Het ging tegen een slordige 34 gemiddeld of iets van een 1u14 als ik goed gekeken he.
Lopen, mijn oud zeer, en huidig zeer was meer op karakter. Echt lopen was het niet meer, eerder joggen. Onderweg na 2 toeren berekend dat ik tempo 5′/km liep maar in de laatste ronde ging het mis. Ondanks goed drinken op de fiets en een reep koolhydraten voelde in de energie en de suikers naar een dieptepunt gaan. De mentale tik kwam niet te hard aan maar deed me spijtig genoeg beslissen af en toe eens te wandelen. Ook de zon deed er geen deugd aan, als er iets is waar ik me niet goed bij voel tijdens het sporten, dan zijn het zuiderse temperaturen. De laatste ronde deed me de das om en de looptijd was net onder het uur. Eindtijd om en bij de 2u45. Ooi in topconditie eens 2u rond gedaan, maar daar mag je nu niet meer mee vergelijken zeker
De extra kilootjes moest ik nu ook mee sleuren.
Moraal van het verhaal: mits doseren en voldoende eten en drinken tijdens de wedstrijd en wat kennis van je lichaam is een kwart triatlon uitdoen haalbaar (zelfs met weinig voorbereiding). Als trainer zou ik het niet aanraden, maar het is vooral een mentale kwestie om op het einde te blijven doorgaan.
Vanmorgen voelen de benen niet slecht aan, niet bijzonders stijf, alleen iets meer hinder van mijn nekspieren van het zwemmen. Mieke heeft die gisteren lekker gemasseerd…
Technische achtergrond: vanuit mijn nieuwe job kan ik wel iedereen aanraden een sportmedische keuring te ondergaan want ik heb al tijdens inspanningstests verschillende alarmerende dingen gezien…
Indien ik nog eens meedoe zal het wel met voldoende training zijn. De Norsemann bijvoorbeeld
